Armageddon: nog 200 jaar te gaan?

August 8th, 2010

Om nog even terug te komen op mijn vorige blogpost: astrofysicus Stephen Hawking denkt dat we maar beter zo snel mogelijk de rest van ons sterrenstelsel koloniseren. Nog 200 jaar en dan legt de aarde het loodje.

Koloniseren zou de enige manier zijn om als soort te overleven. Hawking wijst onder andere op onze technologische vooruitgang. Die is onze biologische evolutie ver vooruit. Zo zit ‘agressie’ nog altijd ingebakken in onze genen. De combinatie met bijvoorbeeld een nucleair arsenaal kan desastreus zijn.

De liefhebbers kunnen hier het hele ‘interview’ met Hawking beluisteren:

Ik heb voor de zekerheid vandaag in de bioscoop voor Step Up 3D gekozen, onder impuls van @iongbloed weliswaar: Splice leek me ook leuk.


Rampenfilms

August 1st, 2010

Ik ben een liefhebber van einde-van-de-wereld-films. Ik ben een fan van groteske speciale effecten, van wolkenkrabbers die instorten, weggespoeld worden door een tsunami of opgeslokt door een zwart gat dat veroorzaakt werd door de wetenschappelijke crème-de-la-crème van het CERN.

Hoe onrealistisch het scenario of hoe weerzingwekkend slecht de dialogen ook zijn, ik zal met veel aandacht blijven kijken. Vulkaanuitbarstingen, meteorietinslagen, dodelijke virussen, horden kwijlende zombies of Bruce Willis: ze krijgen me de cinemazaal niet uit.

Apollo
Er is een goede reden voor die interesse: zo’n films zetten me aan het denken. Ze herinneren me aan de kwetsbaarheid van onze samenleving. Aan de artificiële regels, normen en waarden die ons in de pas doen lopen. Maar die al even snel verdwijnen als we met z’n allen voor een groot probleem staan.

Na elke voorstelling stel ik me achteraf de vraag: what if? Wat als we de zaal uitgaan en merken dat de rest van de aardse bevolking inderdaad gestorven is en wij nog als enige overblijven? Wat als we net vastzitten in die zaal en enkel op elkaar zijn aangewezen? Zou ik dan mijn medebezoekers opeten als ik honger kreeg? Zou de maatschappij inderdaad instorten? Zou ik de nachtwinkel plunderen? Een wapen zoeken? De slang van de bovenburen vrijlaten?

En ze leefden…
Meestal loopt het in die films goed af. De meteoor wordt met veel poeha opgeblazen voor hij de aarde bereikt, een deel van de bevolking wordt gered door buitenaardse wezens, een wetenschapper ontdekt de oplossing door te experimenteren op lijken of Bruce Willis sterft een gruwelijke dood. Halleluja! Bijna altijd krijgen we de boodschap mee naar huis dat ‘iemand’ of ‘iets’ het wel zal oplossen. Op het juiste moment, en zonder grote gevolgen.

Vroeger ging ik daar inderdaad van uit. Immers als het echt nodig is zullen alle knappe koppen samenzitten, alle geldschieters fondsen vrijmaken en alle sterke mannen en vrouwen hun medemensen redden. Ja toch? Zo hoort het, niet?

Maar daar ben ik niet meer zo zeker van.. Ik weet sinds 20 april 2010 bijna zeker dat noch ons noch Bruce Willis ooit zal lukken om die meteoor te verschalken, de zon af te koelen of het virus te stoppen.

En daarom moet ik tegenwoordig toch even slikken als ik de bioscoopzaal verlaat…


Niet stemmen, zonde!

May 7th, 2010

Dit is mijn open brief aan iedereen die via de website http://www.ikstemniet.be en op andere manieren probeert duidelijk te maken dat stemmen geen zin meer heeft.

Beste Belgen,

er is geen enkele reden om op zondag 13 mei niet naar het stemhokje te gaan. Ik zou hier kunnen wijzen op het maatschappelijk belang van stemmen, een aantal democratische principes kunnen uitleggen of kunnen verwijzen naar al het bloed, zweet en … bloed dat uw stemrecht ooit heeft gekost. Maar ik denk dat het meer zin heeft om recht naar de kern van de zaak te gaan.

Zo denk ik dat de lijst van ‘ongehoorzame’ Belgen helemaal niet bestaat uit mensen die ‘het allemaal beu zijn’. Neen hoor, het probleem is veel praktischer: U heeft gewoon geen zin om naar het stemhokje te gaan. Anders zou u blanco gaan stemmen. U bent gewoon te egoïstisch en wil uw zondag anders doorbrengen dan in het teken van de democratie.

Draai u maar om in bed, op zondag 13 juni. Kruip er om 12 uur uit om Délifrance-croissants in de oven te leggen en vers Minute Maid-fruitsap uit de koelkast te halen. En zet dan gerust de televisie aan om de verkiezingsshows te volgen. En commentaar te geven op de uitslagen.

Beste ‘ongehoorzame’ burger: u hebt daar het recht niet meer toe. Iedereen die op stemmerkesdag weigert om één van de meest fundamentele rechten uit te oefenen, moet de komende vier jaar zwijgen. Ik wil van jullie geen geklaag horen over absurde wetten. Geen tweets zien over monopolies en te weinig polies. Geen gezwets en gezwans over Dewael en elke kleine politieke garnaal.

Het is jullie niet meer gegund. Wat zegt u? Ze zijn allemaal dezelfde? Daarom blijft u thuis? En u eet alleen verse croissants? Misschien moet u dan maar eens écht knallen en een eigen politieke partij uit de grond stampen. Want: uw mening doet er toe, toch? Anders zou u ze in de eerste plaats al niet kenbaar maken via het eerste ‘t beste antipolitieke internetbordeel.

En als het voorgaande u niet kan overtuigen. En u toch stevig in de boosheid volhardt. Denk dan aan één ding: u hebt toch maar mooi een gehandtekende schuldverklaring afgeleverd aan de instanties.

hoogachtend,

Kenneth


Twitter: de Vlaamse klaagmuur?

April 15th, 2010

De modale Vlaming

Soms denk ik: als we een hoopje tweets van Vlamingen bij elkaar nemen. Zouden we dan op één of andere manier interessant sociologisch onderzoek op kunnen verrichten? Bespaar uzelf de moeite: ik heb me al (semi-empirisch en proefondervindelijk) laten gaan! En mijn besluit is niet wat u verwacht. De modale Twitter-vlaming is maar een beetje creatief, absoluut niet bescheiden maar vooral en bovenal: niet positief!


‘Klaag zaag klaaaaag’

Ik bezondig me er ongetwijfeld zélf aan met deze blogpost… en met de vorige 2. Waarvoor mijn excuses. Maar ik wil u er toch op wijzen dat de Vlaming vooral… klaagt op Twitter. Hij geeft commentaar op De Standaard of De Morgen. Spamt de inbox van @Telenet vol zever over datalimieten… of spuit zijn ongenoegen over zijn werk, kinderen of (ex)lief.

Deze twee voorbeelden (van de afgelopen paar uren) zijn sprekend:

-Vanavond Telefacts én Koppen over pedofilie bij priesters. Nog eens Exqi Plus proberen vanavond?
-Kunnen ze bij man bijt hond eens een kind tonen dat geen suikerziekte heeft, geadopteerd is of met een depressieve mams? Depri redacteur?


Het loont!

Waarom de meeste Tweeters zo klagen? De wetenschap is verdeeld. Maar naar mijn mening: zagen loont nergens meer dan bij Twitter! Het lokt reacties uit. Meestal van andere, klagende tweeters die op hun beurt het geklaag doorsturen.

Look at me, I have a big penis!

Het probleem is dat veel tweeters zichzelf interessant voelen als ze commentaar kunnen geven en bevestiging krijgen. Meer zoek ik daar niet achter. Dat geeft hen een ego-boost. Het is van: ‘laten we @YLeterme even uitschelden over BHV, laten we @geertnoels even laten weten dat hij de bal missloeg over Griekenland (uit de Eurozone zetten? Kom nou!).

Als er antwoord komt: missie bereikt! Triomf! Wake up guys. Jullie vinden Twitter enkel interessant omdat het een online verlengstuk is van jullie penis (uitgedrukt in centimeter followers) en omdat het jullie de illusie geeft ‘opinion makers’ te zijn.

Misschien staan er daarom zo weinig vrouwen in jullie contacten-lijstje? ;-)

Sleep tight!


Cheaper in China

April 15th, 2010

Do you know LightInTheBox? I presume you don’t. And if you do.. have you ever considered buying stuff from them? I didn’t either… until a few weeks ago.

I needed tweezers and I went to a local store (Kruidvat) in Antwerp. It would cost me € 7.49 to buy bad quality tweezers. So I decided to skip them and buy some from LightInTheBox instead. The same low-quality stuff at a very low price ($ 3.19) with NO shipping cost and straight from China.

And guess what? They arrived two weeks later, shipped overseas by airmail (!). At no extra cost.

Why do I have a bad feeling about this? ;-)


Dit is het sprookje van een gefrustreerde consument

March 28th, 2010

Er was eens een jongeman, 22 jaar oud. Niet onknap, evenmin handig. Enkele dagen geleden nam hij afscheid van z’n Nokia E71. Opgenomen in de mobiele hemel, want hard neergekomen op de stevige ondergrond van een Antwerps appartement.

Alleen op de wereld
Afgesneden van de rest van de wereld en van tientallen potentiële werkaanbiedingen zit de jongeman  te kniezen. De enige oplossing: snel afscheid nemen en troost zoeken bij de aantrekkelijke E63, een stuk van hetzelfde kaliber. Een gevaarlijk snelle beslissing, genomen in “de-elektronicawinkel-met-de-naam-van-een-planeet” in Antwerpen. Maar niet zonder reden. Immers: daar was ook de vorige relatie begonnen.

Maar: eens thuisgekomen blijkt de E63 kreupel. Onbruikbaar, want geen naamweergave. Enkel nummers. Softwarefout. En onherstelbaar. Een frustratie rijker. Zeker na de koude douche van die ochtend. Alweer een partner die niet aan de verwachtingen voldoet. De enige oplossing: zo snel mogelijk terug naar de plaats van aankoop, om zo snel mogelijk te wisselen voor een nieuwe. Zonder softwarefout.

Boze tovenaar
Maar: de boze tovenaar van het servicecentrum is duidelijk: “gij zult niet kunnen wisselen. Ook al kent gij elkander pas sinds kort. Ook al is dit de schuld van de fabrikant, door een onherstelbare softwarefout. Drie weken opsturen, betalen voor een vervangtoestel, de kleine lettertjes, mijnheer. Ze bevinden zich ‘ergens’ in de winkel. Zelfs de engeltjes van Test Aankoop hebben al geprobeerd ons te verschalken.”

Onze knappe jongeman legt zich daar niet bij neer. Hij betwist de aanwezigheid van de informatie in de winkel. Terecht, want zelfs de gewiekste kabouters die de toestellen verkopen weten niet waar die zich bevindt, zo blijkt na een onderzoek waarop Peeters en Pichal jaloers zouden zijn.

Oppertovenaar
Onze jongeman vraagt om met het hoofd van de boze tovenaarsgilde  te mogen praten. Een hele namiddag heeft die, zich bewust van het ontbreken van de informatie, zijn E63 tevergeefs gereanimeerd. Toverspreuk na toverspreuk. Zonder resultaat, zonder in te zien dat wisselen misschien de beste optie zou zijn. En ook al stelde de jongeman voor om de E63 te ruilen voor een ‘zwartje’, een Blackberry 8520 mits opleg. Een eerlijk compromis vindt de jongeman. Want zwartjes zijn duurder en zorgen voor meer omzet.

Maar de oppertovenaar wil niet wijken. “Het is de fabrikant, mijnheer. Wij mogen uw partner niet ruilen of terugnemen. Ook al bent u pas getrouwd. Ook al hebt u gelijk en moeten wij eigenlijk naast het product vermelden dat u niet kunt wisselen na aankoop. Maar zo zit het leven in elkaar. Wij zijn S*turn, u bent gescheten.”

Tijdelijke partner
“Maar u krijgt al zeker een tijdelijke partner van ons. Een ander model, ook met mooie, stevige contouren en zachte knoppen. Een elegante Samsung.”

De jongeman: “Ach tovenaar, hebt u geen Nokia voor mij. Die ben ik nu gewend? Een Samsung maakt het leven ingewikkeld.”

-”Neen, u krijgt een Samsung. Een Nokia, dat hebben wij niet.”

Even later brengt de boze oppertovenaar van S*turn het toestel. Maar het blijkt alleen Grieks te spreken. Of Turks, het is niet helemaal duidelijk. Waarop de oppertovenaar alsnog een…. Nokia (!) tevoorschijn tovert voor onze jongeman.

Ach.. het zal wel een onschuldig gebrek aan intelligentie zijn dat onze oppertovenaar parten speelt, denkt de jongeman. Een Nokia is voor mensen met een IQ lager dan dat van een Spaanse bosmier duidelijk geen Nokia.

De oppertovenaar onderbreekt na nog een uur of 2 zijn reanimatiepoging om een middagpauze te nemen. Jongeman blijft alleen achter met het lijk van zijn E63. En een inferieur vervangtoestel. Een halfuur, moet hij wachten. Een zaterdag gaat voorbij. Even twijfelt hij om in de (N)espressomachine te plassen…. Maar hij heeft daarvoor vandaag te weinig gedronken.

Domme tovenaar
Uiteindelijk vindt de oppertovenaar het, na de middagpauze, welletjes: “ik krijg ze niet meer wakker. Ik moet uw E63 opsturen naar de fabrikant. U zal het 3 weken met de voorlopige partner moeten stellen.”

-”Maar u bent verantwoordelijk voor de handicap van mijn E63? U hebt haar aan mij verkocht en zij voldeed niet bij aankoop?”

“Natuurlijk niet, het is de fabrikant die u dit toestel heeft verkocht.”

-”Onwaar, tovenaar: u bent het die mij dit toestel hebt verkocht. Kent u uw job? Kent u de wet? Kent u het verschil tussen een Nokia en een Nokia?”

“Ik vind dat u heel weinig respect heeft voor iemand die al een halve dag probeert uw geliefde te redden.”

-”… u hebt toch een middagpauze gehad?”

“En u bent gescheten.”

Wat nu?
Hoe dit verhaal afloopt? Onze jongeman moet drie weken lang zonder partner door het leven gaan. Zijn vertrouwen in S*turn is zwaar geschonden. Hij voelt zich het slachtoffer, terecht. En moet nu afwachten.

De oplossing? Iedereen oproepen om géén mobiele partner meer te kopen bij S*turn… en bij Media M*rkt, ten slotte familie van S*turn. Met al even slecht opgeleide kabouters tussen de rekken.

Bega niet dezelfde fout als deze jongeman: geloof niet in commerciële  sprookjes. En plas wél in de (N)espressomachine als je de kans krijgt. Dat lucht ongetwijfeld op. ;-)

kleine lettertjes: het gaat om een parodie. Post may contain sarcasm.


Late night talks: “Als ik een dictator was…”

March 28th, 2010

“Als ik een dictator was…”, zei iemand me gisteren, “dan…”

Zou ik de putten in de wegen dichten in plaats van de bomen in de berm te laten snoeien.
Zou ik de belasting op arbeid afschaffen.
Zou ik de pensioenen afschaffen voor de generatie die nu gaat werken.
Zou ik de taksen op brandstof 100% gebruiken om de mobiliteit te verbeteren.
Zou ik tv-zenders reclame laten maken hoe en wanneer ze dat willen.
Zou ik veel ‘organen’ ‘instellingen’ en ‘commissies’ afschaffen.
Zou ik een tweede ring rond Antwerpen aanleggen.
Zou ik de kiesdrempel schrappen.
Zou ik het kindergeld afschaffen.
Zou ik het openbaar vervoer gratis maken voor jongeren ipv voor ouderen.
Zou ik twee nieuwe kerncentrales bouwen en de stroom verkopen aan de buurlanden.
Zou ik de uitkering van dividenden naar het buitenland zwaarder belasten.
Zou ik class action lawsuits wettelijk mogelijk maken.
Zou ik de btw voor verkoop via internet drastisch verlagen.
Zou ik een staatsautoverzekering voor -25′ers invoeren.
Zou ik nooit belastingsgeld schenken aan goede doelen.
Zou ik de openbare omroep verbieden geld met reclame te verdienen.
Zou ik van fraudebestrijding een prioriteit maken.
Zou ik de papieren belastingsbrief afschaffen.
Zou ik geen enkele subsidie verschaffen aan religieus geïnspireerde verenigingen of instanties.
Zou ik jongeren die een zwaar misdrijf begaan weghalen bij hun ouders en heropvoeden.
Zou ik de vervroegde invrijheidstelling afschaffen.
Zou ik een algemeen toelatingsexamen voor het hoger onderwijs invoeren.
Zou ik het notariaat afschaffen.

“Als jij een dictator was…”, zei ik, “dan zou je waarschijnlijk afgerekend worden op het feit dat je een dictator was.”


Rocking birds

March 4th, 2010


The multiverse: how simple examples make information more accessible

February 28th, 2010

Some scientists are incredibly good at explaining difficult theories. I recently stumbled upon this lecture by Sean Carroll. He’s a research associate in the Department of Physics at the California Institute of Technology.

Entropy

Carroll explains in this video, the theory of the ‘multiverse’. What struck me most is his unbelievably simple way of telling me what entropy is. I’ve always struggled with the idea of an ever higher state of entropy. Carroll actually made things much more clear to me, just with the help of a simple example (the chicken and the egg).

What this video proves, is that by explaining things with the help of those examples, everything is so much more understandable for the audience. And more importantly: the information is accessible for more people. I’m sure without the example, a third of viewers would turn off the video, not getting what he was talking about.

Journalism

Applying that to journalism: as a reporter, it’s very important to use examples or cases (e.g.: people), to make things more clear to viewers. Actually, that’s more important than delivering details of the facts you are reporting. It should all be clear, in the first place.

Viewers never remember the details. So you’d better put all the effort in making the basic message clear.

Watch the lecture


The Cloud Player

February 14th, 2010

One of the (web)apps I installed on Jollicloud, the OS I run on my Eee PC, is The Cloud Player. It’s an interesting way of looking for remixes of popular songs and interesting new (Electro) artists.

SoundCloud

The Cloud Player is based on The SoundCloud, a platform for artists and companies to share their music online for revision or distribution purposes. It takes the songs from the SoundCloud, makes them searchable (even if you didn’t subscribe) and lets you play them in your browser with ease.

Simple and sound

One of the plusses, for me, is the possibility to login with your Google-account. I hate the fact that all websites require you to subscribe these days. What I also like about the Cloud Player are the simple layout and the ‘Smart’ Playlist, a tool that makes a playlist based on the criteria you input.

One downside, though: in the five days I’ve been using it, the Cloud Player had a significant amount of downtime… something to work on!