Rampenfilms

August 1st, 2010

Ik ben een liefhebber van einde-van-de-wereld-films. Ik ben een fan van groteske speciale effecten, van wolkenkrabbers die instorten, weggespoeld worden door een tsunami of opgeslokt door een zwart gat dat veroorzaakt werd door de wetenschappelijke crème-de-la-crème van het CERN.

Hoe onrealistisch het scenario of hoe weerzingwekkend slecht de dialogen ook zijn, ik zal met veel aandacht blijven kijken. Vulkaanuitbarstingen, meteorietinslagen, dodelijke virussen, horden kwijlende zombies of Bruce Willis: ze krijgen me de cinemazaal niet uit.

Apollo
Er is een goede reden voor die interesse: zo’n films zetten me aan het denken. Ze herinneren me aan de kwetsbaarheid van onze samenleving. Aan de artificiële regels, normen en waarden die ons in de pas doen lopen. Maar die al even snel verdwijnen als we met z’n allen voor een groot probleem staan.

Na elke voorstelling stel ik me achteraf de vraag: what if? Wat als we de zaal uitgaan en merken dat de rest van de aardse bevolking inderdaad gestorven is en wij nog als enige overblijven? Wat als we net vastzitten in die zaal en enkel op elkaar zijn aangewezen? Zou ik dan mijn medebezoekers opeten als ik honger kreeg? Zou de maatschappij inderdaad instorten? Zou ik de nachtwinkel plunderen? Een wapen zoeken? De slang van de bovenburen vrijlaten?

En ze leefden…
Meestal loopt het in die films goed af. De meteoor wordt met veel poeha opgeblazen voor hij de aarde bereikt, een deel van de bevolking wordt gered door buitenaardse wezens, een wetenschapper ontdekt de oplossing door te experimenteren op lijken of Bruce Willis sterft een gruwelijke dood. Halleluja! Bijna altijd krijgen we de boodschap mee naar huis dat ‘iemand’ of ‘iets’ het wel zal oplossen. Op het juiste moment, en zonder grote gevolgen.

Vroeger ging ik daar inderdaad van uit. Immers als het echt nodig is zullen alle knappe koppen samenzitten, alle geldschieters fondsen vrijmaken en alle sterke mannen en vrouwen hun medemensen redden. Ja toch? Zo hoort het, niet?

Maar daar ben ik niet meer zo zeker van.. Ik weet sinds 20 april 2010 bijna zeker dat noch ons noch Bruce Willis ooit zal lukken om die meteoor te verschalken, de zon af te koelen of het virus te stoppen.

En daarom moet ik tegenwoordig toch even slikken als ik de bioscoopzaal verlaat…

Tags: ,
Posted in Politiek | 3 Comments »

Niet stemmen, zonde!

May 7th, 2010

Dit is mijn open brief aan iedereen die via de website http://www.ikstemniet.be en op andere manieren probeert duidelijk te maken dat stemmen geen zin meer heeft.

Beste Belgen,

er is geen enkele reden om op zondag 13 mei niet naar het stemhokje te gaan. Ik zou hier kunnen wijzen op het maatschappelijk belang van stemmen, een aantal democratische principes kunnen uitleggen of kunnen verwijzen naar al het bloed, zweet en … bloed dat uw stemrecht ooit heeft gekost. Maar ik denk dat het meer zin heeft om recht naar de kern van de zaak te gaan.

Zo denk ik dat de lijst van ‘ongehoorzame’ Belgen helemaal niet bestaat uit mensen die ‘het allemaal beu zijn’. Neen hoor, het probleem is veel praktischer: U heeft gewoon geen zin om naar het stemhokje te gaan. Anders zou u blanco gaan stemmen. U bent gewoon te egoïstisch en wil uw zondag anders doorbrengen dan in het teken van de democratie.

Draai u maar om in bed, op zondag 13 juni. Kruip er om 12 uur uit om Délifrance-croissants in de oven te leggen en vers Minute Maid-fruitsap uit de koelkast te halen. En zet dan gerust de televisie aan om de verkiezingsshows te volgen. En commentaar te geven op de uitslagen.

Beste ‘ongehoorzame’ burger: u hebt daar het recht niet meer toe. Iedereen die op stemmerkesdag weigert om één van de meest fundamentele rechten uit te oefenen, moet de komende vier jaar zwijgen. Ik wil van jullie geen geklaag horen over absurde wetten. Geen tweets zien over monopolies en te weinig polies. Geen gezwets en gezwans over Dewael en elke kleine politieke garnaal.

Het is jullie niet meer gegund. Wat zegt u? Ze zijn allemaal dezelfde? Daarom blijft u thuis? En u eet alleen verse croissants? Misschien moet u dan maar eens écht knallen en een eigen politieke partij uit de grond stampen. Want: uw mening doet er toe, toch? Anders zou u ze in de eerste plaats al niet kenbaar maken via het eerste ‘t beste antipolitieke internetbordeel.

En als het voorgaande u niet kan overtuigen. En u toch stevig in de boosheid volhardt. Denk dan aan één ding: u hebt toch maar mooi een gehandtekende schuldverklaring afgeleverd aan de instanties.

hoogachtend,

Kenneth

Tags: ,
Posted in Cafépraat, Politiek | No Comments »

Twitter: de Vlaamse klaagmuur?

April 15th, 2010

De modale Vlaming

Soms denk ik: als we een hoopje tweets van Vlamingen bij elkaar nemen. Zouden we dan op één of andere manier interessant sociologisch onderzoek op kunnen verrichten? Bespaar uzelf de moeite: ik heb me al (semi-empirisch en proefondervindelijk) laten gaan! En mijn besluit is niet wat u verwacht. De modale Twitter-vlaming is maar een beetje creatief, absoluut niet bescheiden maar vooral en bovenal: niet positief!


‘Klaag zaag klaaaaag’

Ik bezondig me er ongetwijfeld zélf aan met deze blogpost… en met de vorige 2. Waarvoor mijn excuses. Maar ik wil u er toch op wijzen dat de Vlaming vooral… klaagt op Twitter. Hij geeft commentaar op De Standaard of De Morgen. Spamt de inbox van @Telenet vol zever over datalimieten… of spuit zijn ongenoegen over zijn werk, kinderen of (ex)lief.

Deze twee voorbeelden (van de afgelopen paar uren) zijn sprekend:

-Vanavond Telefacts én Koppen over pedofilie bij priesters. Nog eens Exqi Plus proberen vanavond?
-Kunnen ze bij man bijt hond eens een kind tonen dat geen suikerziekte heeft, geadopteerd is of met een depressieve mams? Depri redacteur?


Het loont!

Waarom de meeste Tweeters zo klagen? De wetenschap is verdeeld. Maar naar mijn mening: zagen loont nergens meer dan bij Twitter! Het lokt reacties uit. Meestal van andere, klagende tweeters die op hun beurt het geklaag doorsturen.

Look at me, I have a big penis!

Het probleem is dat veel tweeters zichzelf interessant voelen als ze commentaar kunnen geven en bevestiging krijgen. Meer zoek ik daar niet achter. Dat geeft hen een ego-boost. Het is van: ‘laten we @YLeterme even uitschelden over BHV, laten we @geertnoels even laten weten dat hij de bal missloeg over Griekenland (uit de Eurozone zetten? Kom nou!).

Als er antwoord komt: missie bereikt! Triomf! Wake up guys. Jullie vinden Twitter enkel interessant omdat het een online verlengstuk is van jullie penis (uitgedrukt in centimeter followers) en omdat het jullie de illusie geeft ‘opinion makers’ te zijn.

Misschien staan er daarom zo weinig vrouwen in jullie contacten-lijstje? ;-)

Sleep tight!

Tags: , ,
Posted in Cafépraat, Internet | 2 Comments »