Er was eens een jongeman, 22 jaar oud. Niet onknap, evenmin handig. Enkele dagen geleden nam hij afscheid van z’n Nokia E71. Opgenomen in de mobiele hemel, want hard neergekomen op de stevige ondergrond van een Antwerps appartement.
Alleen op de wereld
Afgesneden van de rest van de wereld en van tientallen potentiële werkaanbiedingen zit de jongeman te kniezen. De enige oplossing: snel afscheid nemen en troost zoeken bij de aantrekkelijke E63, een stuk van hetzelfde kaliber. Een gevaarlijk snelle beslissing, genomen in “de-elektronicawinkel-met-de-naam-van-een-planeet” in Antwerpen. Maar niet zonder reden. Immers: daar was ook de vorige relatie begonnen.
Maar: eens thuisgekomen blijkt de E63 kreupel. Onbruikbaar, want geen naamweergave. Enkel nummers. Softwarefout. En onherstelbaar. Een frustratie rijker. Zeker na de koude douche van die ochtend. Alweer een partner die niet aan de verwachtingen voldoet. De enige oplossing: zo snel mogelijk terug naar de plaats van aankoop, om zo snel mogelijk te wisselen voor een nieuwe. Zonder softwarefout.
Boze tovenaar
Maar: de boze tovenaar van het servicecentrum is duidelijk: “gij zult niet kunnen wisselen. Ook al kent gij elkander pas sinds kort. Ook al is dit de schuld van de fabrikant, door een onherstelbare softwarefout. Drie weken opsturen, betalen voor een vervangtoestel, de kleine lettertjes, mijnheer. Ze bevinden zich ‘ergens’ in de winkel. Zelfs de engeltjes van Test Aankoop hebben al geprobeerd ons te verschalken.”
Onze knappe jongeman legt zich daar niet bij neer. Hij betwist de aanwezigheid van de informatie in de winkel. Terecht, want zelfs de gewiekste kabouters die de toestellen verkopen weten niet waar die zich bevindt, zo blijkt na een onderzoek waarop Peeters en Pichal jaloers zouden zijn.
Oppertovenaar
Onze jongeman vraagt om met het hoofd van de boze tovenaarsgilde te mogen praten. Een hele namiddag heeft die, zich bewust van het ontbreken van de informatie, zijn E63 tevergeefs gereanimeerd. Toverspreuk na toverspreuk. Zonder resultaat, zonder in te zien dat wisselen misschien de beste optie zou zijn. En ook al stelde de jongeman voor om de E63 te ruilen voor een ‘zwartje’, een Blackberry 8520 mits opleg. Een eerlijk compromis vindt de jongeman. Want zwartjes zijn duurder en zorgen voor meer omzet.
Maar de oppertovenaar wil niet wijken. “Het is de fabrikant, mijnheer. Wij mogen uw partner niet ruilen of terugnemen. Ook al bent u pas getrouwd. Ook al hebt u gelijk en moeten wij eigenlijk naast het product vermelden dat u niet kunt wisselen na aankoop. Maar zo zit het leven in elkaar. Wij zijn S*turn, u bent gescheten.”
Tijdelijke partner
“Maar u krijgt al zeker een tijdelijke partner van ons. Een ander model, ook met mooie, stevige contouren en zachte knoppen. Een elegante Samsung.”
De jongeman: “Ach tovenaar, hebt u geen Nokia voor mij. Die ben ik nu gewend? Een Samsung maakt het leven ingewikkeld.”
-”Neen, u krijgt een Samsung. Een Nokia, dat hebben wij niet.”
Even later brengt de boze oppertovenaar van S*turn het toestel. Maar het blijkt alleen Grieks te spreken. Of Turks, het is niet helemaal duidelijk. Waarop de oppertovenaar alsnog een…. Nokia (!) tevoorschijn tovert voor onze jongeman.
Ach.. het zal wel een onschuldig gebrek aan intelligentie zijn dat onze oppertovenaar parten speelt, denkt de jongeman. Een Nokia is voor mensen met een IQ lager dan dat van een Spaanse bosmier duidelijk geen Nokia.
De oppertovenaar onderbreekt na nog een uur of 2 zijn reanimatiepoging om een middagpauze te nemen. Jongeman blijft alleen achter met het lijk van zijn E63. En een inferieur vervangtoestel. Een halfuur, moet hij wachten. Een zaterdag gaat voorbij. Even twijfelt hij om in de (N)espressomachine te plassen…. Maar hij heeft daarvoor vandaag te weinig gedronken.
Domme tovenaar
Uiteindelijk vindt de oppertovenaar het, na de middagpauze, welletjes: “ik krijg ze niet meer wakker. Ik moet uw E63 opsturen naar de fabrikant. U zal het 3 weken met de voorlopige partner moeten stellen.”
-”Maar u bent verantwoordelijk voor de handicap van mijn E63? U hebt haar aan mij verkocht en zij voldeed niet bij aankoop?”
“Natuurlijk niet, het is de fabrikant die u dit toestel heeft verkocht.”
-”Onwaar, tovenaar: u bent het die mij dit toestel hebt verkocht. Kent u uw job? Kent u de wet? Kent u het verschil tussen een Nokia en een Nokia?”
“Ik vind dat u heel weinig respect heeft voor iemand die al een halve dag probeert uw geliefde te redden.”
-”… u hebt toch een middagpauze gehad?”
“En u bent gescheten.”
Wat nu?
Hoe dit verhaal afloopt? Onze jongeman moet drie weken lang zonder partner door het leven gaan. Zijn vertrouwen in S*turn is zwaar geschonden. Hij voelt zich het slachtoffer, terecht. En moet nu afwachten.
De oplossing? Iedereen oproepen om géén mobiele partner meer te kopen bij S*turn… en bij Media M*rkt, ten slotte familie van S*turn. Met al even slecht opgeleide kabouters tussen de rekken.
Bega niet dezelfde fout als deze jongeman: geloof niet in commerciële sprookjes. En plas wél in de (N)espressomachine als je de kans krijgt. Dat lucht ongetwijfeld op. 
kleine lettertjes: het gaat om een parodie. Post may contain sarcasm.